Drewno konstrukcyjne na budowie należy przechowywać na stabilnym, równym podłożu, ale bez bezpośredniego kontaktu z ziemią. Elementy powinny leżeć płasko na podporach, a w razie układania kilku warstw warto zastosować przekładki umożliwiające przepływ powietrza. Stos trzeba chronić przed deszczem i wodą z gruntu, jednocześnie nie zamykając drewna szczelnie pod plandeką. Ważne są więc trzy rzeczy: suche podparcie, wentylacja i ochrona przed opadami.
Najlepiej wyznaczyć miejsce składowania jeszcze przed przyjazdem transportu. Dzięki temu drewno po rozładunku może od razu trafić na przygotowane podpory, zamiast przez kilka godzin lub dni leżeć bezpośrednio na ziemi. Miejsce powinno być możliwie równe, stabilne i dobrze odprowadzać wodę po opadach.
Jeżeli na placu budowy ma być przechowywanych więcej materiałów, warto wcześniej przygotować miejsce do składowania materiałów, tak aby poszczególne dostawy nie blokowały dojazdu i nie wymuszały późniejszego wielokrotnego przenoszenia ciężkich pakietów.
Drewno nie powinno stykać się z gruntem, błotem ani wodą gromadzącą się w zagłębieniach terenu. Nawet jeśli materiał został dostarczony w fabrycznym opakowaniu, nie należy zakładać, że takie zabezpieczenie nadaje się do dowolnie długiego przechowywania na zewnątrz. W razie wątpliwości pierwszeństwo powinny mieć instrukcje producenta lub dostawcy konkretnego produktu.
Jak przygotować miejsce pod stos drewna?
Podłoże pod drewnem musi przede wszystkim utrzymać ciężar całego stosu bez osiadania i przechylania się podpór. Problemem może być miękka ziemia po deszczu, dlatego pakietu nie warto ustawiać w obniżeniu terenu ani w miejscu, przez które spływa woda.
Podpory powinny odizolować drewno od wilgoci pochodzącej z gruntu i umożliwić przepływ powietrza również od spodu. Nie ma jednej uniwersalnej wysokości podparcia odpowiedniej dla każdego rodzaju drewna konstrukcyjnego. Znaczenie mają wymiary elementów, rodzaj produktu, warunki na placu oraz zalecenia dostawcy.
Dobrze jest także ograniczyć intensywne nasłonecznienie. Silne słońce może powodować nierównomierne nagrzewanie i wysychanie powierzchni. Jeżeli możliwe jest składowanie pod zadaszeniem z zachowaniem dobrej wentylacji, zwykle będzie to korzystniejsze niż pozostawienie stosu całkowicie odsłoniętego.
Jak układać drewno konstrukcyjne na przekładkach?
Długie belki, deski i inne elementy konstrukcyjne powinny leżeć stabilnie oraz być równomiernie podparte. Układanie drewna bezpośrednio na nierównym gruncie albo na przypadkowo rozmieszczonych kawałkach materiału zwiększa ryzyko odkształceń.
Jak ustawić podpory pod drewnem?
Podpory powinny znajdować się na stabilnym podłożu i utrzymywać stos w poziomie. Trzeba rozmieścić je w taki sposób, aby długie elementy nie uginały się pod własnym ciężarem. Im dłuższy i bardziej wiotki element, tym większego znaczenia nabiera właściwe podparcie.
Nie warto podawać jednego rozstawu podpór jako zasady dla całego drewna konstrukcyjnego. Wymagania mogą być inne dla desek, belek, prefabrykowanych elementów czy produktów klejonych. Jeśli producent określa sposób magazynowania, należy się do niego zastosować.
Jak rozmieścić przekładki między warstwami?
Jeżeli drewno jest układane warstwowo, przekładki tworzą przestrzeń umożliwiającą przepływ powietrza. Powinny być równe, czyste i rozmieszczone w sposób zapewniający stabilne podparcie elementów.
W kolejnych warstwach dobrze jest umieszczać przekładki w tych samych osiach. Wtedy obciążenie jest przekazywane pionowo na niższe warstwy i podpory znajdujące się pod stosem. Przypadkowe rozmieszczenie przekładek może powodować miejscowe uginanie elementów.
Drewna oczekującego dłużej na montaż nie należy też bez potrzeby opierać pionowo lub pod dużym kątem o ścianę. Długotrwałe składowanie powinno odbywać się w pozycji zgodnej z wymaganiami danego produktu, najczęściej płasko i z równomiernym podparciem.
Czy drewno można przykryć plandeką?
Drewno konstrukcyjne można zabezpieczyć plandeką przed deszczem, ale osłona nie powinna szczelnie zamykać całego stosu. Celem jest ograniczenie bezpośredniego działania opadów przy jednoczesnym pozostawieniu możliwości cyrkulacji powietrza.
Błędem jest owinięcie stosu nieprzepuszczalną plandeką aż do samego podłoża, szczególnie gdy drewno lub przestrzeń pod osłoną są już wilgotne. W takich warunkach para wodna ma utrudnione odprowadzanie, a wilgoć może utrzymywać się znacznie dłużej.
Plandekę należy ułożyć tak, aby woda mogła swobodnie spływać i nie tworzyła dużych zastoin nad drewnem. Trzeba ją również solidnie zabezpieczyć przed wiatrem. Jednocześnie boki stosu powinny pozostać przynajmniej częściowo otwarte dla powietrza.
Przy dłuższym przechowywaniu korzystne jest pozostawienie przestrzeni również pomiędzy drewnem a samą osłoną. Dzięki temu plandeka nie przylega bezpośrednio do powierzchni elementów, a powietrze może przemieszczać się nad stosem.
Jak chronić drewno konstrukcyjne przed wilgocią?
Ochrona drewna przed wilgocią nie sprowadza się do przykrycia go od góry. Woda może pochodzić również z mokrego podłoża, rozpryskiwać się podczas intensywnych opadów albo pozostawać uwięziona wewnątrz zbyt szczelnie zabezpieczonego pakietu.
Dlatego warto jednocześnie zadbać o kilka elementów: odizolować stos od ziemi, zabezpieczyć go przed bezpośrednim deszczem, zapewnić odpływ wody z osłony i pozostawić możliwość naturalnej wymiany powietrza.
Drewno suszone przed dostawą nadal może ponownie chłonąć wilgoć z otoczenia. Sam fakt, że materiał był suchy w momencie zakupu, nie oznacza więc, że można pozostawić go bez zabezpieczenia na placu budowy przez wiele tygodni.
Nie należy też traktować impregnacji jako zamiennika prawidłowego składowania. O rodzaju zabezpieczenia chemicznego decydują wymagania konkretnego produktu i jego późniejsze zastosowanie. Nawet zaimpregnowane drewno może zostać nieprawidłowo przechowane, jeżeli przez długi czas będzie leżało w wodzie albo zostanie szczelnie zamknięte w wilgotnym pakiecie.
Warunki odpowiednie dla drewna nie muszą być odpowiednie dla innych materiałów. Osobnych zasad wymaga na przykład przechowywanie płyt gipsowo-kartonowych, dlatego nie warto organizować całej strefy magazynowej według jednego schematu.
Co zrobić, jeśli drewno konstrukcyjne zmoknie?
Krótkotrwałe zmoczenie podczas transportu lub nagłego deszczu nie pozwala automatycznie stwierdzić, że drewno zostało zniszczone. Nie oznacza też jednak, że można od razu zabudować je w konstrukcji bez sprawdzenia jego stanu.
W pierwszej kolejności trzeba usunąć przyczynę zawilgocenia. Należy sprawdzić, czy pod osłoną nie stoi woda, poprawić sposób przykrycia i zapewnić dostęp powietrza do wilgotnych powierzchni. Mokrego stosu nie powinno się szczelnie owijać folią lub plandeką w nadziei, że w ten sposób zostanie lepiej zabezpieczony.
Przed montażem drewno powinno mieć stan odpowiedni do konkretnego zastosowania oraz spełniać wymagania określone dla danego produktu. Jeżeli elementy są wyraźnie zdeformowane, przez dłuższy czas pozostawały mokre, mają widoczne ślady rozwoju biologicznego albo budzą inne wątpliwości, nie należy samodzielnie przesądzać o ich przydatności do konstrukcji nośnej. W takiej sytuacji potrzebna może być ocena dostawcy, kierownika budowy, projektanta lub innej osoby posiadającej odpowiednie kompetencje.
Jak długo składować drewno konstrukcyjne?
Nie istnieje jeden bezpieczny okres przechowywania, który można zastosować do każdego rodzaju drewna konstrukcyjnego. To, czy materiał może czekać na montaż przez kilka dni, tygodni lub dłużej, zależy między innymi od jego rodzaju, wilgotności, sposobu pakowania, pogody i jakości zabezpieczenia stosu.
Znaczenie ma również to, czy drewno jest przechowywane pod zadaszeniem, czy na otwartym placu. Im dłużej ma pozostać na budowie, tym większego znaczenia nabierają regularne kontrole osłony, podparcia i stanu materiału.
Najbezpieczniejszym rozwiązaniem organizacyjnym jest zaplanowanie dostawy możliwie blisko terminu wykorzystania drewna. Ogranicza to ryzyko wielokrotnego zamoczenia, uszkodzeń mechanicznych, zabrudzenia oraz zmian powstających podczas długiego magazynowania na zewnątrz.
Jeżeli drewno musi być składowane dłużej, warto regularnie sprawdzać, czy plandeka nie została zerwana przez wiatr, czy podpory nie osiadły po deszczu, czy pomiędzy warstwami nadal jest przestrzeń wentylacyjna i czy na materiale nie pojawiają się niepokojące zmiany.
Jakich błędów unikać podczas składowania drewna?
Najczęstsze problemy wynikają nie z braku skomplikowanych zabezpieczeń, lecz z kilku podstawowych błędów organizacyjnych:
- układania drewna bezpośrednio na ziemi,
- ustawiania stosu w miejscu, w którym gromadzi się woda,
- nierównego lub niestabilnego podparcia,
- przypadkowego rozmieszczenia przekładek,
- szczelnego zawijania wilgotnego drewna plandeką,
- pozostawiania stosu bez ochrony przed długotrwałymi opadami,
- braku kontroli materiału podczas wielotygodniowego przechowywania,
- pozostawiania źle zamocowanej osłony, którą może zerwać wiatr.
Szczególnie ważne jest połączenie ochrony przed wodą z wentylacją. Samo przykrycie stosu nie rozwiązuje problemu, jeżeli wilgoć dostaje się od gruntu albo nie może później wydostać się spod osłony.
Co sprawdzić przed montażem drewna?
Przed wykorzystaniem elementów warto obejrzeć je po zdjęciu osłony i sprawdzić, czy podczas magazynowania nie doszło do widocznych uszkodzeń. Szczególną uwagę należy zwrócić na stan powierzchni, prostoliniowość elementów, miejsca podparcia oraz oznaki długotrwałego zawilgocenia.
Jeżeli drewno było składowane zgodnie z wymaganiami, pozostawało odizolowane od gruntu, miało zapewniony przewiew i było chronione przed opadami, ryzyko problemów przed montażem jest znacznie mniejsze. W przypadku elementów konstrukcyjnych ostateczna przydatność powinna jednak wynikać z wymagań projektu, dokumentacji produktu i rzeczywistego stanu materiału, a nie wyłącznie z tego, jak długo leżał on na placu budowy.
